Rozdział 10

 Siedziałam niespokojnie na kanapie w salonie. Nialla i Liama nie było już ponad piętnaście minut. Patrzyłam nieobecnym wzrokiem na zieloną świeczkę, która stała na stole. Nadal nie mogę uwierzyć w to, że spotkałam 1D, a tym bardziej, że mój pierwszy pocałunek w życiu był z samym Niallem Horanem. Wiele tysięcy, ba milionów fanek o tym marzy. A jeszcze te słowa ‘zakochałem się’. Awww… jaki on słodki! Moje rozmyślania przerwał dźwięk otwieranych drzwi w korytarzu. Do salonu wszedł Niall, a za nim Liam niosący w ramionach Asię. Ona chyba spała. Niall pokazał żebym była cicho. Tak, ona spała. Zrobiłam miejsce na kanapie. Li ją położył. Byłą cała mokra i brudna z ziemi. Jej włosy też były z niej brudne. Ze złotych przybrały barwę brązowych. Chociaż chłopcy założyli jej suchą bluzę, ona nadal się trzęsła. Ciekawe, co się stało?

- Była cała we łzach jak ją znaleźliśmy. – powiedział spokojnie Liam. Przytuliłam go. Kątem oka widziałam minę Horana. Uwierzcie mi, widok bezcenny. J Odkleiłam się od zielonej bluzy Liama i przykleiłam do niebieskiej Nialla. Znów ten piękny i uzależniający zapach. Mogłabym go wąchać godzinami. Niestety przeklęty los nie dał mi tej możliwości, ponieważ do Horana zaczął dzwonić telefon. Kto normalny dzwoni do kogoś o wpół do trzeciej nad ranem? Niall niechętnie osunął się od mnie i wyciągnął telefon.

- To Harry.- powiedział szybko i wcisnął zieloną słuchawkę. Rozmawiał możliwe, że dziesięć sekund. Jego jedyne słowa to- Zaraz będziemy.

Spojrzał na Liama i wyszli. Znowu mnie zostawiają. Świetnie! Usiadła na podłodze i wróciłam do wpatrywania się w świeczkę. Ona jedyna mnie nie opuszcza!

*30 minut później*

Ja nadal siedziałam, a oni nadal nie wrócili. Gdzie poszli? Dlaczego mi nic nie powiedzieli? Usłyszałam dźwięk oznaczający przyjście wiadomości. Telefon leżał na stole od piętnastu minut, kiedy to skapnęłam się, że mam go w bluzie. Dostałam wiadomość od Nialla:

„Weź Asię na górę do jakiegoś pokoju. Najlepiej Liama. Szybko!”

Nie wiele się zastanawiając obudziłam Asię. Na wpół przytomną położyłam ją w pokoju Liama. Nie wiem o co im chodzi, ale im pomogę. Zeszłam z powrotem na dół. Akurat kiedy byłam na ostatnim schodku drzwi otworzyły się z impetem i wszedł Niall z jakąś dziewczyną. Za nimi Liam trzymający, co chwila potykającego się, pijanego Harrego. Ten coś bełkotał pod nosem. Niall pomógł go posadzić na kanapę. Ja za to mierzyłam wzrokiem nowo przybyłą. Była ładna. Nawet bardzo. Spojrzała na mnie, a ja szybko odwróciłam wzrok. Podeszła do mnie.

- Claudia. – wystawiła rękę do żółwika. Zaśmiałam się.

- Viki.- przybiłam. Chłopcy się zaczęli śmiać. Nawet Harry.

Nagle wstał i podszedł do mnie i Claudii. Zaczął ją całować. Ona go mocno odepchnęła. Stałam zamurowana. Harry jeszcze rano flirtował z Asią. Może dlatego ona wróciła taka zapłakana. Horan i Payne od razu zareagowali i odciągnęli Stylesa. Zaczął się wyrywać i znów coś bełkotać. Zaprowadzili go na górę. Usiadłam z Claudią na kanapie. Patrzyła na mnie wyczekująco.

- No, wygarnij mi. W końcu całował mnie chłopak twojej przyjaciółki.

- Po pierwsze, po co mam tobie wygarniać skora jak powiedziałaś to on cię całował. Po drugie, parę godzin temu jeszcze nie byli parą. Po trzecie, on jest spity jak koń. Nie wie co robi.- powiedziałam spokojnym tonem. Ona uśmiechnęła się. Po chwili rzuciła się na mnie łaskocząc mnie.

- Masz łaskotki!- zaczęła się śmiać.- Masz łaskotki!

- Przekonamy się, czy ty je masz?- zaczęła piszczeć.- Cicho wariatko! Tutaj gwiazdy śpią.

-Dobra, dobra. Idę spać. Tobie też radzę. Louis jest czasami rano nadaktywny. – uśmiechnęła się i poszła na piętro. Kim ona jest? Musiała tu już wcześniej być. Ciekawe skąd ona wie, że Asia jest moją przyjaciółką? Przyznam, że bardzo fajna nawet jest. Czuję, że zostaniemy przyjaciółkami. Ziewnęłam. Ma rację, czas iść spać. Nie wiadomo do czego jest zdolny Lou. Wchodząc po schodach podśpiewywałam sobie piosenkę Eweliny Lisowskiej ‘W stronę słońca’. Bardzo ją lubiłam. Kiedy szłam koło pokoju Zayna usłyszałam głos Karol. Kto by się tego spodziewał. Zakochańce. Za to od strony pokoju Harrego można było usłyszeć jego zachrypnięty głos śpiewający ‘Give me love’ Eda Sheerena (*sorki jak źle napisałam*). Zaśmiałam się pod nosem. Stanęłam przed drzwiami Nialla. Wejśc, czy nie wejść. Już miałam pukać, kiedy usłyszałam jego głos:

- Wchodź!- weszłam.

Leżał na łóżku. Patrzył swoimi błękitnymi oczami prosto na mnie.

- Czy propozycja z żywym misiem nadal aktualna?- zaśmiałam się.

- Sprawdzę w grafiku.- udał, że myśli. Jaki ona zabawny! Znów zaśmiałam się pod nosem. – Tak. Nadal.- poklepał miejsce obok siebie. Super, znów ląduję w jednym łóżku z Niallem Horanem.

Wskoczyłam na niego, a on zaczął mnie łaskotać. Co oni z tymi łaskotkami?! Mam na czole napisane ‘łaskocz mnie!’? Nie! Kiedy już skończył położyłam się w końcu. Znów ten zapach.

- Masz ładny i zarazem śmieszny śmiech.- odwrócił się do mnie. Nasze twarze się prawie stykały.- Mogę cię pocałować na dobranoc?- spytał nieśmiało.

- Maybe. – uśmiechnęłam się szeroko. On szybko cmoknął mój policzek. – Tylko na to cię stać Horan?

Zaczął mnie namiętnie całować po szyi i ustach. Kiedy już oderwaliśmy się od siebie. Szeroko się uśmiechnął.

- Teraz lepiej.- powiedziałam ze śmiechem. – Niaaaaaaal!- jęknęłam przeciągając ‘a’. – Zaśpiewaj mi coś. – zrobiłam swoje oczka (ponoć działają na każdego).

- Co?- zapytał rozbawiony.

- Piosenkę.

- No dobra. – uśmiechnął się lekko. – ‘Don’t try to make me stay or ask if I’m okay

I don’t have the answer

Don’t make me stay the night or ask if I’m alright

I don’t have the answer…’ – zaczął ‘Irresistible’. Była to jedna z moich ulubionych piosenek 1D. Byłą taka spokojna i usypiająca. Zasnęłam.

Znowu taki krótki, ale coś dziś nie miałam czasu, a koniecznie chciałam go wstawić póki  miałam pomysł w głowie. Postaram się wstawiać rozdziały już regularnie. Co 2-3 dni. :) Dzięki za komenty! :)