Rozdział 7

Dzięki za komentarze. Na razie pisze ;) Wstawiam teraz długi, więc następny za tydzień ;)

Bardzo się z Asią zdziwiłyśmy, kiedy zamiast skręcić w lewo skręciliśmy w prawo (Karolina jeszcze nie była w domu chłopaków, więc nie wiedziała).

- Liam, przegapiłeś zakręt.- powiedziała zaniepokojona Asia.

- Wiem!- powiedział radośnie Liam. Skręcił jeszcze raz tyle, że tym razem ostro. Tak ostro, że moje włosy były przed głową Nialla. Pociągnął nosem.

- Kiwi.- szepnął i uśmiechnął się, a ja w końcu wróciłam na swoje miejsce.

 Po półgodzinnej jeździe cały tył zgłodniał, więc Liam skręcił do McDonalda.  Z Asią byłyśmy kłębkami nerwów. Gdzie oni nas wywożą?! Wyjęłam telefon z kieszeni i napisałam tweeta:

„ Zostałam porwana przez ONE DIRECTION! HELP ME!” – napisałam częściowo po Polsku, a częściowo po Angielsku. Niech sobie tłumaczą!

- Co chcecie? Nie chce mi się wysiadać. Kto idzie? Nie ma sensu iść teraz razem, bo stracimy dużo czasu i dojedziemy tam gdzie mamy dojechać w nocy.- zaczął nawijać Niall.

- Ja pójdę!- zaoferował się Liam.

Po chwili wrócił z dwoma Happy Milami (sorki, lubię tak pisać ;)),  i paroma hamburgerami.

Ruszyliśmy. Liam nie miał ochoty teraz jeść. Ciekawe gdzie nas zawożą? Już się boję :P

Razem z Niallem zajęliśmy się rozpakowywaniem zabawki z Happy Mila.  Miałam R2D2 ze Star Wars, a Niall Lorda Wadera. Bawiliśmy się nimi, a potem zjedliśmy przepyszne Nagetsy (wolę tak pisać ;)) i frytki. Popiliśmy colą. Niall tak głośno beknął, że aż Liam krzyknął z przodu (piosenki 1D, Karol i Asia śpiewały baaardzoo głośno!):

- Niall! O, fu!- wszyscy spojrzeli na Nialla.

- No co? Beknąć  sobie nie mogę po dobrym jedzeniu?- zapytał z oburzeniem. Głowy z powrotem w przód. Niall wyciągnął swojego iPhona i wszedł na twittera. Po chwili zapytał mnie szeptem:- Co to znaczy „Zostałam porwana przez ONE DIRECTION”?- zaśmiałam się słysząc jak łamie sobie swój język żeby powiedzieć to zdanie.

- To znaczy „I was kidnapped by ONE DIRECTION”. –śmiałam się dalej, a on się po prostu przyłączył. Później zaczęłam się śmiać z posępnej miny Zayna. Hahahahahahaha… żebyście widzieli ten morderczy wzrok w stronę Nialla. Było jeszcze coś co mnie ciekawiło. – Niall, skąd wiesz, co wstawiłam na Twittera? Czy ty mnie obserwujesz?

- Maybe yes, maybe no, maybe baby i don’t know. – jakie to SŁODKIE!!!!! Później siedzieliśmy godzinę na twitterze. W końcu nie wytrzymałam.

- Gdzie w końcu jedziemy?- zapytałam Liama, Nialla, Louisa, Harrego i Zayna.

- Już prawie jesteśmy!- odkrzyknął mi Liam. Właśnie wtedy poczułam, że z gładkiego asfaltu zjeżdżamy na polną drogę. Było już prawie całkiem ciemno. Spojrzałam na telefon 22:33.

 Kiedy samochód się zatrzymał chłopcy wysiedli z krzykiem i nam uciekli. Razem z Karol i Asią patrzyłyśmy każda na innego. Skubane byki! Rozdzielili się! Wtedy je właśnie ujrzałyśmy. Był to najcudowniejszy widok w moim życiu!

 Ciemno zielone morze rozciągało się za horyzont. Słońce już zaszło i powoli wychodził srebrny księżyc. Gwiazdy powoli się pojawiały. Było cudnie. Ale niestety chłopcy nas zostawili na kończącej się już polnej drodze. Z prawej las, z lewej las. Spojrzałyśmy trzy na siebie i pobiegłyśmy prosto na plaże. Chyba się troszkę bałyśmy tego lasu. Ale gdzie są do CHOLERY chłopcy?!

Stanęłyśmy na miękkim i czystym piasku. Asia zdjęła swoje (moje) japonki i zaczęła biec do wody. Karola zrobiła to samo. Jedynie ja się rozglądałam po lesie. Spojrzałam pod nogi. Była tam zakopana jakaś kartka. Wyciągnęłam ją. Ręką przywołałam dziewczyny.

„ Mam nadzieję, że w przeciągu 15 minut znalazłyście tą kartkę. Mamy fajną grę. Nas jest pięciu, a was trzy. Zróbmy tak: Na gwizdek zaczniecie uciekać do lasu. My schowaliśmy się tam. Ten który was złapie idzie ze złapaną na spacer. Życzymy powodzenia. Jeżeli jesteście gotowe krzyknijcie głośno: One Direction!!!!”

                                                                                                    1D

Przetłumaczyłam im wszystko na Polski, żeby było szybciej. Kiedy dziewczyny założyły buty odliczałyśmy:

- 1- szeptem. Lekko się uśmiechałyśmy.- 2- coraz głośniej. Szeroki uśmiech.- 3- krzyknęłyśmy. I huknęłyśmy w las:- ONE DIRECTION!!!!!!!!!!

Było to takie cudne, bo wszystkie ptaki wypłoszyłyśmy. Wzniosły się w górę i poleciały w stronę drogi. Rozległ się mocny gwizd.

Rozbiegłyśmy się. Karol z Asią na prawo, a ja na lewo. Żadna z nas nie wiedziała gdzie kto jest! Biegłam na oślep. Przedzierałam się przez krzaki i połamane drzewa. Biegłam chyba już minutę, kiedy usłyszałam wrzask Harrego:

- Mam cię!!!! Hahahahahahahahah…! Pierwsza złapana!- zaśmiałam się pod nosem. Później usłyszałam tez śmiech Asia. Ta to ma szczęście.

 Chciałam już zawrócić, bo myślałam, że nikogo tu nie ma. Już zaczynałam biec i nagle… padłam plackiem na ziemię. Ktoś mnie złapał za nogę. Zawiązał mi oczy i podniósł z ziemi. Uniósł wysoko i zaczął biec. Kurde! Kto to jest?! A może to jakiś pedofil? Po minucie biegu postawił mnie ostrożnie znów na ziemi. Straciłam równowagę i upadłam. Znów mnie podniósł. W końcu zdjął mi opaskę z oczu.

- Druga jest!- zanim zdążyłam się obrócić usłyszałam Nialla za sobą. A więc to on! Kochany wariat. Tak mnie przestraszył!

Zauważyłam, że obok mnie stoi Asia, też cała w rumieńcach (które pewnie mnie też już zaatakowały). Obejmował ją Harry trzymając czarną opaskę. Obróciłam się do tyłu. Za mną stał Niall (ale się rumienił! x D ) i również trzymał czarną opaskę. Po minucie przybiegł Louis z Karol, przełożoną przez ramię. Również miała opaskę na oczach, tylko że się darła w niebogłosy:

- Aaaaaaa…Napadli mnie! Chłopcy RATUJCIE!!!!!!!!!!! Jakiś pedofil mnie zabrał!!!- krzyczała, aż bębenki w uchu pękały. Z Asią, Harrym i Niallem wybuchnęliśmy śmiechem. – Asia? Viki? OMG! Złapał mnie ktoś!!!!!!- ściągnęła sobie sama opaskę i spojrzała na Lou cała czerwona.- Przepraszam za pedofila!- powiedziała od razu. Louis się uśmiechnął wybaczając jej w tej samej chwili.

- Mam i trzecią zgubę!!!!!- wrzasnął. Z prawej wylazł Zayn, a z lewej Liam. Ten pierwszy nie był zadowolony. Biedny, spędzi wieczór samotnie. A ja pójdę na spacer z NIALLEM HORANEM!!!!

- To było genialne! Dzięki Harry za pomysł!- wszystkie oczy zwróciły się na Harrego. Ten uśmiechnął się szeroko, a Asia stała się jeszcze bardziej czerwona. – Miłego spaceru. A ty Zayn, chodź ze mną. Trzeba się urządzić!

Z lekkim oporem Zayn ruszył za Liamem i po chwili zniknęli w lesie. Tym ciemnym, strasznym lesie, w którym dziewczyny biegały. Brrrr…

Harry w tym czasie wziął Asię za rękę i pobiegł z nią w stronę polnej drogi. Louis zrobił podobnie, ale kierował się w stronę plaży.

Odwróciłam się w stronę czerwonego Nialla.

- To co idziemy?- zapytał zdenerwowany. Potaknęłam głową. Chyba chciał wziąć mnie za rękę, ale w ostatniej chwili zrezygnował.

Wybrał przeciwną stronę plaży, niż Louis, którego nie było już widać. Szliśmy brzegiem morza i milczeliśmy. W pewnej chwili Niall chyba nie mógł znieść już szumu fal i ciszy z mojej strony (no co niech on zacznie rozmowę!), bo w końcu się odezwał:

- Cieszę się, że cię właśnie złapałem…A ty?- zapytał nieśmiało.

- Maybe yes, maybe no, maybe baby i don’t know.- zaśmiałam się, ale chyba go tym troszkę zasmuciłam, bo spuścił głowę. Znów stał się czerwony jak burak. Przytuliłam go mocno i niespodziewanie.- Pamiętasz jak w nocy zapytałeś mnie kto jest moim ulubionym członkiem zespołu?

- Tak. Pamiętam. Później zacząłem cię łaskotać za tego Horana. – zaśmiał się. Przestałam go przytulać i znów szliśmy. Złapał mnie za rękę. Powiem szczerze: SPODOBAŁO MI SIĘ TO!

- Wybór najukochańszego chłopaka z 1D jest jak wybór pomiędzy żelkami o smaku coli i żelkami o smaku cytryny. – zaśmiał się. Taka prawda. Ciężki wybór. – Wiesz mam czasami takie fazy, że uwielbiam tylko jednego członka najbardziej, ale po jakimś czasie mi to mija. Powiem szczerze. Najbardziej lubię członka z nazwiskiem Horan. Znasz może takiego?

- Możliwe, że znam. – uśmiechnął się szeroko.- Bardzo miło mi to słyszeć. Sądziłem, że może…

- Może co?- przerwałam mu.

- No, że może najbardziej lubisz Zayna, albo Harrego. Oni przecież są najpopularniejsi i najfajniejsi. Mają wiele fanek i solówek w piosenkach. I w ogóle patrzyłaś tak na niego z uwielbieniem na nich.

- Hahahahahahaha…Na serio tak myślałeś?- zapytałam. Pokiwał głową. Znaleźliśmy się już na końcu plaży. Dalej było wzgórze i pewnie dalej morze. – Głu…

Nie zdążyłam dokończyć, ponieważ osobnik płci męskiej o nazwisku Horan mnie pocałował. JA NIE MOGĘ!!!!! JAK ON BOSKO CAŁOWAŁ!!! Odwzajemniłam pocałunek. OMG! CAŁUJĘ SIĘ Z NIALLEM HORANEM!!!!!  W sumie nie sądziłam, że mój pierwszy pocałunek będzie taki cudny. OMG! Ciekawe co tam u Karol i Asi?

- …pio myślałeś.- dokończyłam kiedy skończył mnie całować. Ja chcę jeszcze panie Horanie!

Zamiast pocałować mnie ponownie zaczerwienił się i objął w pasie. Wracaliśmy tym samym brzegiem, co doszliśmy do tego magicznego miejsca. Już żadne z nas się nie odezwało.

                                                           *~*~*~*~*

Oczami Karoliny:

Lou, ten kochany dzieciuch zabrał mnie na plażę. Widziałam jak Asia kierowała się z Harrym w stronę polnej drogi. Ale jej zazdroszczę. Jednak, po spotkaniu inaczej go widzę. Nie błądzi tak często w moich myślach. Dobrze, że jest szczęśliwy z Asią. W końcu oni do siebie pasują. Ja też może do niego i bym pasowała, ale wybrał ją. Ciekawe, czy jeżeli to mnie by wtedy zabrali do domu, to też bym była w trakcie spaceru z nim. Jednak  wtedy to nie byłam ja, tylko Asia. Ale spotkanie  chociaż jednego z chłopaków, och co tu dużo gadać… to jest cudowne uczucie. Zawsze o tym marzyłam. Kochane wariatki! Jaką mi niespodziankę zrobiły! Poczułam uścisk troszkę mocniejszy niż do tej pory. Na śmierć zapomniałam! Przecież właśnie spaceruję z Louisem Tomlinsonem! Spojrzałam mu w oczy i uśmiechnęłam się. Odwzajemnił uśmiech.

- A więc, o czym tak myślisz? – zapytał tym swoim słodziutkim głosem.

- O tym jakie mam kochane przyjaciółki. I o tym jak to jest cudnie was spotkać! Zwykle gadałam z wami jak byliście na plakatach w moim pokoju, albo wyobrażałam sobie, że jesteście ze mną np. w łazience prowadzałam konwersacje  z Liamem, na temat tego dlaczego mydło ma taki dziwny kształt.

- No faktycznie… Ej, tez mnie to zastanawia!- zaczął się śmiać Dołączyłam do niego.– Dobra teraz w imieniu któregoś z moich kumpli z zespołu chciałbym ci zadać pytanie.

- Wal!- klepnęłam go ze śmiechem w plecy.

- Ał! A więc….- zaczął.

- Więc? Kontynuuj. – byłam bardzo ciekawskim stworzeniem.

- Więc… ten ktoś chciałby się ciebie zapytać, czy masz chłopaka?

- Tylko tyle?

- Tak. Wiesz, strasznie mu się podobasz!- zaczęłam się zastanawiać kto to może być. Harry miał teraz Asię, Niall chyba w ogóle nie zwracał na mnie uwagi, a więc został Zayn, Lou i Liam. Ale Liam tez jest raczej na mnie obojętny.

- Powiedz mu, żeby zaryzykował zrobieniem pierwszego kroku. Nie odtrącę go. A może wiele zyskać. – powiedziałam. Lou tylko kiwnął głową i zaczął opowiadać mi jak to obmyślali plan tej gry i porwania mnie przed lotniskiem. Później zaczęło się robić późno (było już po 23), więc zaczęliśmy wracać. Ciekawe, gdzie teraz pójdziemy? Jak się dowiedziałam, dziewczyny wcześniej przebywały z nimi w Londynie i nie zamierzały opuszczać miasta. Oj, kochane dzieciuchy. Ciekawe, gdzie nas wywieźli?